Surachet's profile•••๐`Au-Z@`๐•••PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 28 ...T h e -- L | f E -- S t o R y * 3(The Final Part)... ...มาถึงสักทีกับตอนสุดท้ายของ "นิทานชีวิตจริง"...
: -One- P e o P | E + F o R + M y D r E a M s :
ในเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากผ่านคืนวันที่แสนดีของสิงโต สิงโตได้ชวนลิงน้อยออกตามหาความฝันของพี่สิงโตไปกับเค้า ...ลิงน้อยตอบตกลง...และออกเดินทางไปกับพี่สิงโตและคอยรับฟังเรื่องราวของพี่สิงโตที่ผ่านมาในชีวิตสิงโต
ในขณะที่พี่สิงโต กับ น้องลิงน้อย พูดคุยและเล่นหยอกล้อกันมา พี่สิงโตก้ตกใจกับที่ที่ตัวเองยืนอยุ่ มันเป็นดินแดนที่สวยงามเป็นจุดแบ่งระหว่างดินแดนสองแห่งนี้ เป็นเส้นผ่าระหว่างขั้น เป็นก้าวที่จะทำให้เราต้องเปลี่ยนแปลง กับดินแดน Horizon Land เส้นทางขอบฟ้า ดินแดนแห่งนี้ ก่อนที่ใครจะเข้าไป จะต้องยอมทิ้งความทรงจำที่เจ็บปวดของพวกเค้าไว้ ณ ดินแดนเดิม โดยจะลืมความเจ็บปวดที่แล้วมา สิงโตกับ ลิงน้อย ก้ตัดสินใจที่จะเดินและ ผจญภัยตามหาความฝันของพี่สิงโตต่อไป สิงโตตัดสินใจว่า เค้าจะวางความเจ็บปวดที่ผ่านมาไว้ และ ขอ สัญญาว่า เค้าจะเปลี่ยนนิสัยเค้า และ จะตั้งใจดูแลน้องลิงน้อยของเค้าต่อไป... เมื่อย่างก้าวเข้ามาสิงโตก้ถูกดึงความทรงจำที่เจ็บปวด และ เลวร้าย ของเค้า ไปไว้ในส่วนลึกของจิตใจ และ ถูกเก็บปิดผนึกไว้ โดยที่ไม่มีวันจะกลับไปหามันได้ ดินแดนแห่งนี้เป็นที่ที่มีแต่ความสุข และ ความไร้เดียงสา ของสิ่งมีชีวิตที่ได้เดินเข้ามา มันเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่เค้าคุ้นเคยเหมือนเคยรุ้สึกมาก่อน...สิงโต และ ลิงน้อยต่างเดินทางกันไป และ ไม่มีเรื่องอะไรที่จะเล่า เค้ารุ้เพียงอย่างเดียวว่า เค้าจะตามหาความฝันของเค้า และ เค้าไม่เข้าใจว่าเค้าเหยียบเท้าเข้ามา ณ ดินแดนแห่งนี้ทำไม เพื่อจุดประสงค์ใด?... เมื่อสิงโต กับ ลิงน้อยมาถึง หุบเขาสู่ขอบฟ้า มีอะไรสักอย่างหนึ่งโดนใจให้เค้าตัดสินใจที่จะไป ณ ที่แห่งนั้น ในระหว่างทาฃที่จะขึ้นไป ณ สุดยอดปลายขอบฟ้านั้น ลิงน้อยก้ได้เจอกับคนรักเก่าของลิงน้อย ที่พัดหลงเข้ามา ณ ที่นี้ เค้าก้อเหมือนลืมไปแล้ว่าลิงน้อยเป็นใคร? แต่เมื่อเค้าเข้ามาเจอกับลิงน้อย ก้พูดคุยกับลิงน้อย เหมือนกับรุ้ว่าเคยรุ้จักกันมาก่อน ลิงน้อยรุ้สึกรุ้สึกเจ็บปวดที่ไม่เคยสนใจกับความรักที่เค้าให้มา และ ตอนนี้เค้าก้กลับลืมเธอ พี่สิงโตเข้าใจจิตใจของลิงน้อยก้บอกกับลิงน้อยไว้ว่า ถ้าเราอบากให้เค้ารุ้ว่าเราเป็นใคร แล้วถ้าลิงน้อยรักเค้า ลิงน้อยควรอยุ่กับเค้านะ ในเมื่อมันถึงจุดสุดท้ายแล้ว ลิงน้อยก้ควรตัดสินใจ พี่สิงโตตัดสินใจที่จะให้ลิงน้อยอยุ่กับเค้าคนนั้น และ บอกกับเค้าให้ฝากดูแลลิงน้อยแทนเค้าด้วย เราจะต้องไปตามความฝันต่อไป เค้ามะอยากให้ลิงน้อยไปลำบากกับเค้าอีก ไปรับฟังเค้า ฝากด้วยนะ พี่ชายสิงโตบอกลา น้องลิงน้อย...
 Ps. ถึงแม้ตอนนี้มันจะดูว่าฉันเหมือนจะคอยปกป้อง น้องสาว แต่ขอให้น้องสาวคนนี้ทำตามที่ตัวเองตั้งใจไว้นะจ้ะ โชคดี
...T o - |3 e - C o n T | n u E...
...The Final Part *2... September 25 ...T h e -- L | f E -- S t o R y * 2... ต่อๆจากตอนที่แล้วนะครับ นี่คือ ภาคต่อของนิทานชีวิตจริง เรื่อง "ความฝันสุดปลายทางของหนึ่งชีวิต" เชิญอ่านต่อครับ...
: -One- T h | n G + F o R + M e :
หลังจากที่สิงโตตนนั้นได้ตัดสินใจที่จะเข้าไปในป่าต้องห้ามนั้น เขาไม่สนใจเลยว่าในที่แห่งนั้นจะเป็นยังไง? และอนาคตของเค้าจะต้องจบไปเหมือนกับคนอื่นๆที่เข้าไปแล้วไม่ได้ออกมาหรือเปล่า? เมื่อสิงโตตัวนั้นได้เดินย่างเข้าไปเพียงก้าวแรก ความวังเวง ว้าเหว่ ก้พัดผ่านมาใส่เขา แต่เค้าได้นึกถึงคุณยาย คุณยายบอกสิงโตไว้ว่า "เราต้องไม่หวั่นกลัวอะไร ถ้าอยากจะค้นหาตัวเอง ขอให้กล้าลอง กล้าที่จะทำตามที่ [ใจเราสั่ง]" จากนั้นสิงโตก้กล้าเดินเข้าไปในป่าที่มืดมิดนั้น เมื่อสิงโตหันกลับมา แสงจากปลายทางที่เข้ามาก้จางหายไป สิงโตไม่สามารถเดินกลับไปได้แล้ว มีแต่ต้องเดินหน้าไปเท่านั้น จนกระทั่งสิงโตเดินไปเรื่อยๆ จนเจอผู้หญิงคนนึง เค้ามีนิสัยที่ร่าเริง และดูดีพอที่สิงโตตัวนั้น เมื่อได้เห็นเค้าก้เกิดรุ้สึกชอบ และ สิงโตตัวนั้นก้เข้าไปทำความรุ้จักกับเธอคนนั้น สิงโตได้ช่วยเค้า ทำตามเค้าทุกอย่างที่เค้าวานให้สิงโตช่วย จนวันนึงสิงโตก้รุ้สึกว่าเค้ามีความรุ้สึกที่ดีต่อเธอ และ มันกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งวันนึงเธอคนนั้นได้มาบอกว่า "เธอลืมคนๆนึงไม่ได้ เธอยังคงรักเค้าคนนั้นจนตอนนี้ ถึงแม้เค้าจะทิ้งเธอไป" สิงโตได้ฟังก้บอกเธอว่า "เราชอบเธอนะ" แต่เธอตอบว่า "อย่าเลย ฉันไม่อยากให้โอกาสใคร เพราะเค้าคนนั้นฉันยังลืมเค้าไม่ได้เลย" จนสิงโตต้องเดินไปพร้อมกับลอยน้ำตา และ เขียนลาเธอคนนั้นไว้ ในสิ่งที่เธอชอบ เค้าได้มอบให้เธอแล้ว แล้วสิงโตตัวนั้นก้สัญญากับลอยน้ำตาไว้ว่า "ทำไมชีวิตฉันถึงเป็นอย่างนี้ มันเจ็บปวดมาก มีแต่ความผิดหวัง ไม่เคยที่จะสมหวังเลย ฉันจะเลิกทำตัวดีแล้วนะ ฉันจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนๆใหม่ ให้เป็นคนไม่ดี" แล้วสิงโตตัวนั้น ก้เริ่มเป็นคนที่ไม่ดี มีนิสัยที่ไม่เอาไหน ทำสิ่งที่คนอื่น ตราหน้าเค้าว่า "เลว" นิสัยไม่ดี สิงโตก้ทำนิสัยอย่างนีไปช่วงระยะหนึ่ง จนวันนึงเค้าได้พบกับลิงน้อยตัวหนึ่ง ที่ขี้เล่น และ คุยเก่ง ลิงน้อยตัวนั้น ตามสิงโต ตื๊อสิงโต และ แกล้งสิงโต สิงโตตัวนั้นแกล้งไม่สนใจเค้า ลิงน้อยก้งอล และ ไม่ตามสิงโต สิงโตเลยหันกลับมามอง และ เดินเข้าไปขอโทษลิงน้อย ลิงน้อยก้เหมือนจะยอมยกโทษให้ และ พูดขึ้นมาว่า "นายจะต้องอยุ่เล่นกับเราเพื่อการอภัยโทษให้นะ" สิงโตก้อ้ำอึ้ง พูดไรไม่ออก เพราะเค้ารุ้สึกว่ามันเป็นความรุ้สึกที่ตื้นตั้นว่ามีคนๆนึง ได้มาขอเค้าให้อยุ่เล่นกับเค้า และ เห็นว่าเค้าเปงคนสำคัญคนนึง สิงโตก้ตกลง แล้ว อยุ่เล่นกับลิงน้อยจนคืนวันนึง ลิงน้อยได้ขออะไรจากสิงโตอย่างหนึ่งว่า "พี่สิงโตจ้ะ!!! ลิงน้อยขอให้พี่เป็นพี่ชายของลิงน้อยตลอดไปได้ไหม? พี่วิงโตได้คิด และ ตอบไปว่า ตกลง" สิงโตปลื้มใจ และ พูดในใจว่า "ขอให้พี่ไม่เหงาใจ และ มีลิงน้อยอยุ่คอยแกล้งพี่อย่างนี้ตลอดไป และ คิดว่า ขอให้ความสัมพันธ์ของเราลิงน้อยหยุดอยุ่จุดสูงสุด เพียงแค่คำว่า [พี่ชายที่แสนดี] ก้พอแล้ว" เค้าดีใจที่ยังมีคนๆนึงมาขอเค้าเป็นพี่ชายให้กับเค้า
...C o m | n G -- S o O n -- F o R - T h E - e n D...
...ในไม่ช้านี้สำหรับตอนจบของนิทานเรื่องนี้...
Ps. พี่ชายอาจจะไม่ดีต่อลิงน้อยก้ได้นะ พี่ไม่ได้บังคับ และ เธอคนนั้น เราไม่อยากให้ใครเจ็บ เหมือนกับสิ่งที่เราเคยเจอ ถ้าเธอ ยังเชื่อในคำนั้น เธอคิดว่าเธอทนมันไหว ก้ขอให้ทนนะ เผื่อมีสักวันนึงที่มีคนๆนึงหันมามองเธอ...|3 y E -- B y E รักคนคอมเม้นส์ครับ เม้นส์กันเยอะๆนะ September 21 ...T h e -- L | f E -- S t o R y * 1......ตามที่เราเคยได้สัญญาไว้ว่า จะมีนิทานมาให้อ่านๆนะครับ มันเป็นนิทานเกี่ยวกับชีวิต และ ความจริงในใจของคนๆนึง...
แต่งขึ้นโดย •••๐` Au-Z@ `๐•••
: B o r n -One- L | f E :
ณ ดินแดนแห่งหนึ่ง ชื่อว่า "ดินแดนแห่งความรัก" ดินแดนนี้เป็นดินแดนที่มีแต่ความสุข และ มีความเป็นมิตรซึ่งกันและกัน โดยมีสิงโตตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น สิงโตตัวนั้นกำเนิดมาจากความผิดหวัง และ ความทุกข์ใจ เมื่อยังแบเบาะสิงโตตัวนั้นไม่รุ้ว่าตัวมันเอง คือ ใคร? และไม่รุ้จักกับ คำว่า"รัก" จนกระทั่งสิงโตตัวนั้นเติบโตขึ้นท่ามกลางความโดดเดี่ยว-ความผิดหวัง-ความไม่ร้อะไรเลยของมันเอง...จนกระทั่งวันหนึ่งสิงโตตนนั้นพยายามที่จะค้นหาตัวเอง ว่าตัวเองเป็นยังไง และ ความรุ้สึกต่างๆมันเป็นยังไง เค้าได้พยายามล่อนเล่ไปทั่ว โดยไม่คิดเลยว่าตัวเองเป็นสัตว์ที่น่ากลัว และ ดุร้าย ในวันหนึ่งเค้าก้ได้เข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง และ ได้พบกับคุณยายที่มีรูปร่างสูงใหญ่ หัวโต และ เพื่อนของคุณยาย เมื่อพวกคุณยายเห็นสิงโตตัวนั้น สิงโตก้รุ้สึกกลัว เพราะ ตลอดมานั้นสิงโตไม่เคยเจอใครมาก่อนเลย พวกคุณยายที่มีแต่ความสุขต่างรุ้สึกแปลกใจว่า เจ้า คือ สิงโตหนิ ทำไมเจ้าไม่เป้นคนที่กล้าหาญ และ ไม่หวาดกลัว...
เจ้าไม่ต้องกลัวพวกข้าหรอก พวกคุณยายพูดกับสิงโตตัวนั้น สิงโตตนนั้นก้ได้แต่สั่นกลัว และ หวั่นเกรง ต่อเหล่าคนที่มันไม่เคยเจอ จนพวกเค้าต้องเข้ามาสัมผัส ความน่ากลัว และ พูดคุยกับสิงโตตนนั้น สิงโตตนนั้นรุ้สึกถึงความอบอุ่น และ เค้าก้ได้รับความรุ้สึกอย่างนั้นเป็นครั้งแรก สิงโตตนนั้นก้กล้าที่จะพูดคุย และ กล้าที่จะเล่นกับพวกเค้า...วันหนึ่งสิงโตได้ถามพวกคุณยายว่า"คุณยายครับ ผมอยากรุ้ว่าตัวผมเองเป็นยังไงอะครับ ตั้งแต่ผมเกิดมา ผมอยุ่กับความโดดเดี่ยว และ ความเหงามาตลอดจนวันนี้ ผมคือใคร???!!!" คุณยายตอบว่า"ถ้าเจ้าอยากรุ้ว่าเจ้า คือ ใคร? เจ้าต้องลองค้นหาตัวเอง ตัวจริงของเจ้า ภายในใจตัวเอง และ ผจญภัยแล้วค้นหาตัวเองไปนะ และ ข้าคาดว่าสักวันนึงเจ้าคงได้เจอกับคนที่บอกเจ้าได้ว่า เจ้าเป็นใคร? ข้าช่วยเจ้าได้เท่านี้นะ" สิงโตบอกว่า "สักวันนึง ครับผมคุณยาย แล้วสิงโตก้บอกลาคุณยายเพื่อไปค้นหาตัวเอง และ บอกว่าสักวันนึงถ้าผมรุ้ว่า ตัวๆเอง คือใคร วันนั้นผมจะกลับมา และ ผมขอขอบคุณสำหรับพระคุณของคุณยายที่ทำให้ผมรุ้สึกถึงความอบอุ่น"
เช้าวันต่อมาสิงโตตัวนั้นได้วางความทรงจำที่ดีไว้กับบ้านหลังนั้น และ เขียนไว้ว่า"เพื่อนกันตลอดไปนะ"
ณ ช่วงเวลานั้น และ ในขณะนั้น สิงโตได้เดินเข้าไปในป่าต้องห้าม มันเป็นป่าที่เคยมีสิ่งมีชีวิตเข้าไปแล้ว แล้วไม่ได้กลับออกมาอีกเลย
...T o - |3 e - C o n T | n u E... September 19 •••๐` | ป็ น x' ว J นู๋ o O ดี้ จั J I ล ย อ ะ `๐•••| ป็ น x' ว J นู๋ o O ดี้ จั J I ล ย อ ะ
จากวันนี้ที่ได้ลองเรียนสายออดี้ไป 2 ครั้ง โทรไป 2 ครั้งคนที่บ้านของเธอรับ แล้วรุ้มาว่า เป็นอาม่าของออ เหงได้ยินมาว่า อาม่าเค้าดุอะ ถ้าออโดนอาม่าว่าพี่ต้องขอโทษด้วยนะ แต่ก้ดีนะ ได้รุ้มาว่า ออดี้ไม่สบายอะ!!! อยากรุ้ว่าออดี้เปงอะไรมากปะจ้ะ อยากบอกว่าเป็นห่วงนะครับ คนดี รักษาสุขภาพด้วยนะจ้ะ ระวังหน่อย ช่วงนี้ หนีฝน หลบฝนบ้างนะจ้ะ เด๋วเปงไข้เปงหวัดไป มันเสียสุขภาพนะจ้ะ อยากไปTake careนะ แต่ไม่รุ้จะทำยังไง ก้ขอส่งกำลังใจอยุ่ตรงนี้นะจ้ะ
เธอเป็นหวัดฉันเป็นภูมิแพ้ เธอเป็นไข้แนเป็นไช้ใจ
เธอหายใจมะออกฉันขาดใจตาย เธอเจ็บนิ้วเราเจ็บหัวใจ
เธอโดนว่าฉันขอโทษ เธอไม่สบายฉันเป็นห่วง
**เธอเป็นอะไร ฉันขอเป็นเหมือนเธอ**
Ps. คืนนี้ผมๆอยุ่บ้านคนเดียวอะเหงาจังเลยอะ นี่คือเหงานี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ คิดถึงเธอนะ ขอให้ออดี้หายไวๆนะจ้ะอย่าเปงไรมากนะจ้ะ เด๋วเราเปงบ้างอะ เปงห่วงจนขาดใจ คริคริ
......    .......•••๐` อดีตที่จะถูกล้มเลือน??? F o R -- M o r D | n C | u B `๐•••M o r D | n -- C | u B
ต่อๆจากเมื่อคืน เป็นวันที่แสนสุขไม่ช่ายแค่เท่านั้น มันมีอีกเรื่อง คือ ความภาคิภูมิใจของส่วนลึกของกลุ่มของพวกเรา ~M o r D | n -- C | u B~ (ถึงแม้จะอยุ่กลุ่มอย่างนี้...แต่ในใจก้รักเดียวใจเดียวนะจ้ะ ทุกๆคน...คริคริ)
ในคืนนั้น กลุ่ม ~M o r D | n -- C | u B~ ของพวกเราก้เปรียบเหมือนกับ ดอกกุหลาบที่เหี่ยวแห้งไปแล้ว ปล้วกลับขึ้นมาสดใหม่อกีครั้ง พวกเราได้รวมตัวกันอีกครั้ง...แล้วมีวี่แววว่าจะได้ทำของที่ระลึกไว้ก่อน ยุบๆแก๊งค์ก้ดีนะ...ภูมิใจกับเพื่อนๆ...ถ้าทำจะดีใจมากเลยอะ คิดแล้วมันปลื้มอะ น้ำตาจะไหลเลยอะ
 ขอให้ทำเถอะอย่างน้อยถ้าจะปิดกลุ่มนี้ก้ขอให้ปิดมีความทรงจำของมันติดไว้ในใจเราจนวันตายหน่อยเหอะนะครับ...เว่อร์ไปปล่าววะเราเหอะๆPs. ที่เราตั้งแก๊งค์ ~M o r D | n -- C | u B~ ขึ้นมาเพื่อพิทักษ์โลกนะครับไม่อยากใหสาวๆเหงาใจ พอเจอพวกเราเข้ามาก้โดนกวนใจ จนโลกนี้ไม่ได้มีแต่ความเงียบเหงา ขอให้คนที่เป็นเหยื่อของพวกเราอย่าคิดมากให้คิดว่าเราเพียงแค่แกล้งพวกคุณเท่านั้นนะครับ และ ตั้งขึ้นมาเพื่อการสังสรรค์นะครับไม่ช่ายตั้งขึ้นมาเพื่อทะเลาะวิวาทกับใคร อย่างที่บอก ถึงแม้ชื่อกลุ่มพวกเราจะดูไม่ดี แต่จิตใจมันมะได้ดูที่ชื่อนะครับ มองคน ห้ามมองหน้า มองนางฟ้า ต้องมองที่ใจ จิตใจของพวกเรามันดีครับ ใส ซื่อ บริสุทธิ์--ถ้าไม่เชื่อลองมาเป็นแฟนกับผมดูสิครับนางฟ้า...คริคริ ล้อเล่น
...N | c E -- D a Y s... •••๐` S o -- H a p P y -- M y F r | e n D s `๐•••B | r T h D a Y s -- เพื่อนเทค & เพื่อนทรัพย์ --
วันนี้ก้เป็นช่วงสายของวันใหม่วันที่ 19 กันยายน 2549 หลังจากเมื่อวานนี้ในยามค่ำคืน ใต้แสงจันทร์ กับ เงาจันทร์ที่สองแสง ท่ามกลางราตรีนี้อยากมีเธอเคียงข้าง เป็นวันที่มีความสุขขีจังเลย...ก้เป็นงานวันเกิดเพื่อน`เทค กับ เพื่อน`ทรัพย์ ของพวกเรา ต้องขอขอบคุณพี่ทรัพย์ของเราที่ทำให้มีคืนวันที่มีความสุขเช่นนี้อยุ่ในใจของพวกเรา M o r D | n -- C | u B & S b a C a r | e -- C| u B เหล่าแก๊งค์ของพวกผุ้ชายไปตลอดกาล...
อ้าวๆ อวยพรๆ กันนะ ขอให้เพื่อนรักทั้ง 2 คนอะ มีความสุขม๊ากมากๆ คิดอะไรก้ขอให้สวรรค์ส่งมาเล้ยนะ หรือ อยากได้นางฟ้ามานั่งในใจกันหละจ้ะ คริคริ อืมๆคิดอะไรก้ทำมันให้ได้นะ ความพยยามอยุ่ที่ไหน...ความพยายามอยุ่ที่นั่น (ขอขอบคุณมุกแป้กนี้จากอู๋ -แอ๋ว-นายภาณุพัฒน์ ศิริรบุญญาวงศ์) 555+ ขำมะออก อืม ผมล้อเล่นนะครับ ไม่อยากให้เป็นคำอวยพรที่มได อยากให้เป็นวันที่ดีของเพื่อนๆเรานะ
...โ ช ค ดี - - G o o D L u c K S...
ก้จวนเวลามาก หลังจากสังสรรค์ รับประทาน แล้ว ถ่ายรุป ก้นั่งกันอย่ที่ร้านอาหารคนทีริมน้ำ ตอนแรกกะว่าจะกลับถึงบ้านประมาณ 3 ทุ่มแต่ไปๆมาๆ 3 ทุ่มครึ่งแล้วยังเดินย่อยหาของกินยังมะเสดอยุ่เลยอะ ...แต่ก้สบายนะ อืม...ตอนนั้แอบคิดถึงคนๆนึงขึ้นมาด้วยแหละ ...แต่คงไม่ช่ายตอนนั้นเลยอะ คงจะเป็นทุกเวลา ทุกวินาที และทุกลมหายใจของช้านอะ อยากโทรบอกเธอว่า "ฝันดี" ทุกๆคืน หลังจากไม่ได้ยินเสียงเธอมา 3 วัน มันคิดถึงเสียงหวานๆของเธอจนแทบขาดใจ อยากพูดคำว่าฝันดี รักนะ จุ๊บๆๆๆทุกๆวันทุกๆคืน และอยากให้เธอพูดกับมาเหมือนกัน แต่ฉังคงไม่กล้าหรอก
สุดท้ายนี้ผมขอให้เพื่อนเทค & เพื่อนทรัพย์มีความสุขนะจ้ะ
 ...ข อ ใ ห้ ช่ ว ง เ ว ล า อ ย่ า ง นี้ อ ยุ่ กั บ พ ว ก เ ร า ไ ป น า น ๆ ..."ฝันดีนะ ทุกๆคืนนะ คนอ่าน & นางฟ้า"
Ps. เด๋วมีนิทานจากส่วนลึกของจิตใจที่แต่งเองจากชีวิตจริงมาให้อ่านๆ แล้วเม้นส์ๆ กันนะครับ ลองอ่านดู มันเป็นเรื่องของคนๆนึง
และ ไว้อาลัย ให้กับปราตีนของอู๋ แอ๋วด้วยนะครับ เพราะความเฉื่อยชาของตัวเองทำให้เสียรองเท้าตัวเองไปข้างนึง หะๆ โง่ๆเอง หลอก ไม่ต้องเสียใจถ้าเสียรองเท้าไป September 16 •••๐` กุญแจที่หายไป `๐•••...กุญแจที่หายไป...
...เนิ่นนานเท่าไหร่ ไม่รุ้ที่รอเธอ ฉันจำไม่ได้ ที่จำได้ดี คือ ฉันมีเพียงเธอ แม้นานสักแค่ไหน...
 ...เมื่อ เวลาเดินผ่านไป เมื่อ ในใจฉันยังว่างเปล่า... ...เมื่อ สายลมพัดผ่านเรา เมื่อ ความเหงาแปรเปลี่ยนไป......เมื่อ รู้สึกไม่เหงาใจ เมื่อ เยื่อใยได้สานทอ......เมื่อ เธอคนนั้นที่เฝ้ารอ เมื่อ เธอต่อทางสายใหม่......เมื่อ เราเหมือนคนที่ไร้จิตใจ เมื่อ เธอใช่ไหม? คือ "กุญแจที่หายไป"......เมื่อ เธอเหมือนดั่งนางฟ้าในใจ เมื่อ เธอใกล้เรา เราหวั่นไหว......เมื่อ เธอเข้ามาเป็นส่วนลึกอยุ่ข้างในใจ เมื่อ เธอใช่ไหม? ที่ฉันรอมานาน......เมื่อ เธอพูดด้วยคำหวานหวาน เมื่อ แล้ววานนั้นฉันอยากเคียงข้างเธอ......เมื่อ เธอเป็นคนที่ฉันพร่ำเพ้อ เมื่อ ฉันเหม่อก้คิดถึงเธอทุกวินาที......เมื่อ ยามราตรีฉันจะบอกเธอว่า "ฝันดี" เมื่อ จะมีสักวันนึง "ที่เราได้รักกัน"...Ps.ถ้าจะบอกว่ารักเธอจะได้ไหม? ขอโอกาสให้กับฉันนะ...นางฟ้าในใจ
...U
A<<<  MPWF >>>BVEZ... •••๐` วันสบายๆ `๐•••วันสบายๆ
อืม... นี่ก้สอบกันเสร็จหมดแล้วนะ สำหรับ ร.ร. ของพวกเราอะ!!!
...ปิดเทอมกันสักที แต่มันคงไม่สุขขี เหมือนทุกปี เมื่อในใจเฝ้าคิดถึงเธอ... [คริคริ_ล้อเล่นจ้ะ]มะแน่ใจนะถ้าเค้าคิดถึงเราก้คิดถึงมากกว่าเค้า
อืม...ปิดเทอมไหง ว่าสบาย แทนที่เราจะได้พักผ่อน อย่างเต็มที่ แต่อาจารย์แกนี่ให้งานมาแบบไม่คิดถึงจิตใจของเด็กๆ แต่มันก้ต้องทำอะนะ ในเมื่อคะแนนมันล่อใจอะ ต้องส่งวันจันทร์ที่ 18 กันยายน จะทำทันไหมนะ? หยุด 4 วัน หลังจากสอบก้ต้องมานั่งทำงานส่งอีก...ขี้เกียจจังวู้ยยย...งานก้ไม่ช่ายเบาๆนะเนี่ย นำเสนองานโดย Power Point [จำมะได้แล้วด้วยว่าใช้ยังไงอะ...เหอะๆ...ใครใช้เก่งช่วยสอนทีสิจ้ะ] & เอกสารจาก Power Point... เหอะๆ มันหละเรา แต่ยังไงก้ต้องทำเพื่อคะแนน กลัวได้เกรด 1 วิชา เคมีจัง คริคริ เพื่องาน ตี๋น้อยทำได้ครับๆ งับๆ
แต่ก้ยังดีที่ปิดเทอมนี้ ไม่ช่ายวันที่เงียบเหงา และ เศร้าหมอง เหมือนปีก่อน อย่างน้อยสอบเสร็จ พวกเราก้ได้ไปพักผ่อนกันมาบ้าง แต่แทนที่จะได้พัก แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเหนื่อยกว่าเดิม ก้อ่านะ เหนื่อยเพลีย กลับมาจาก Dream World ก้หลับเลย หะๆ ง่วงๆ ฟี่ๆ Zzzz ก้มันส์ดีนะ โคตรสนุกเลยอะ ได้เล่นกับเพื่อนๆเนี่ยอะนะ [แต่คิดถึงคนที่ไม่ได้ไปอะ...คิดถึงเธอทุกวินาทีที่หวาดเสียว...คริคริ เทอมหน้าคงได้เสียวด้วยกันนะจ้ะ(อย่าเข้าใจผิดนะคร้าบบบ)]
...ปิดเทอมนี้จะพักร่างกายให้เต็มที่ เหนื่อยกับการเรียน แต่คงไม่พักใจ ไม่ให้หยุดรักเธอ...
...สุดท้ายนี้ปิดเทอมนี้พักผ่อนกันให้เต็มที่นะครับ เพื่อนๆ ทุกคน...
...ปีหน้าเตรียมเจอศึกหนัก...
Ps. ใครเข้ามาอ่านแล้วคอมเม้นส์ให้ผมขอให้คะแนนสอบออกมาดีเป็นที่น่าพอใจนะครับ เกรด 4.00 กันถ้วนหน้านะ ถ้าจะพักผ่อนก้ขอให้เที่ยว ระวังๆกันหน่อยนะ ไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ (แต่ไปเที่ยวไหนอะ ชวนกันบ้างนะครับๆ ลาๆ)  September 09 •••๐`อยากมีใครอยู่เคียงข้างในยามเหงา`๐•••I am alone. I want one people for my heart.
เวลาผ่านมานานแสนนาน ตัวเราเองทั้งเหงา และ เดียวดาย. ได้แต่รอใครสักคน ที่จะเข้ามาแปรเปลี่ยนความเหงาของเรา ให้เป็นความอบอุ่น คนๆนั้นอยู่แห่งหนใด ช่วยมาเปิดใจฉันสักที ฉันรอมานานแล้ว สักวันนึงเราคงจะได้เจอคนๆนั้น แล้วจนถึงวันนี้ ก้จะทนอยู่คนเดียว และ เหงาต่อไป...
When I meet her.Everythings in my life are change.
เมื่อวันเวลาผ่านเลยไปใจฉันก้เริ่มตามหา นิสัยที่ไม่เอาไหนมันก้เริ่ม จนทำให้ความรู้สึกของเราเปลี่ยนไปหมด จากความเหงาแปรเปลี่ยนเป็น ความรู้สึกที่ไม่ดี ความไม่เอาไหน เมื่อมารุ้สึกตัวทีหลัง ในตอนที่มีเธอคนนั้นเดินเข้ามาในชีวิตเรา ทำให้ใจของเรา และ ความเหงาหายไปหมด เมื่อได้พบกับเธอเพียงครั้งแรก ความรุ้สึกดีๆก้มาเติมชีวิตชีวาให้กับเราทำให้หัวใจเราไม่เหงา แต่มันอาจจะไม่สายเกินไปที่เราจะปรับตัวใหม่ แปรเปลี่ยนนิสัยของเรา แล้วจะเป็นคนๆเดิมที่ ยังคงมี คำว่าหนึ่งเดียวในใจเรา ไม่ไปทำนิสัยไม่เอาไหนแบบนี้...
ถ้าเธอได้รับรุ้ เธอจะให้โอกาสเราหรือปล่าว???
อยากบอกว่า ชอบเธอ ในท่ามกลางแสงจันทร์ อยากเปลี่ยนคืนวัน ที่เงียบเหงา ของฉันในวันใหม่
อยากเป็นคนรับ ความทุกข์ใจ เมื่อเธอไม่สบายใจ อยากเป็น เพื่อนใจ เธอเมื่อพบเจอ
อยากอยุ่ข้างกายเธอ เมื่อยามที่เธอเหงา อยากมีคำว่า "เรา" ในวันที่ฝันเป็นจริง
อยากจะ โบยบิน ไปอยุ่เคียงข้างเธอ อยาก ละเมอ ถึงเธอทุกคืนหลังฝันดี
อยากระบาย ความในใจ นี้ไปให้เธอได้รับรุ้ อยากบอกเธอว่า "I love You" นะคนดี
...สุดท้ายนี้ลาก่อนนะครับ แล้วจะเข้ามาบ่อยๆเพื่ออัพสเปชหลังจากนี้เป็นต้นไป แล้วมันคงไม่สายที่เราจะรักกัน...
...มีรัก มักมีทุกข์ แต่ยอมมีทุกข์ เพราะมีสุข...
|
|
|
