...ขอโทษด้วยนะครับ ต้องขอต่อทีละตอนพอดีใส่รวมกันแล้วมันไม่ติดอะ ขอทีละตอนแล้วกันนะ...

>>>ความอบอุ่นจากเพื่อน<<<

   สิ่งที่ได้หลังจากคำว่า “เหน็ดเหนื่อย” มันเริ่มจากการที่พวกเราช่วยกันทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งให้สำเร็จ สามัคคีกัน ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ แล้วสิ่งได้มา คือ การไว้ใจกัน ทำให้รู้จักกันมากขึ้น ความสนิท ผลงานที่สำเร็จ ความเหน็ดเหนื่อยที่ร่วมกันมา มันก็จะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น...

   สิ่งที่ได้หลังจากคำว่า “ทะเลาะกัน” มันเริ่มจากการอิจฉา ริษยาเข้าใจผิดกันและกัน อารมณ์โกรธ แต่สุดท้ายมันก็จะจบด้วยคำว่าขอโทษ การให้อภัยกันและกัน การเข้าใจกัน มันก็จะทำให้เราเข้าใจกันดีมากขึ้น ได้รู้ในสิ่งที่ควรปรับปรุงแก้ไขในส่วนที่เคยผิดพลาด...

   สิ่งที่ได้หลังจากคำว่า “เสียใจ” มันเริ่มจากการไว้วางใจกัน การเชื่อในตัวใครบางคน แต่มันจบด้วยน้ำตา และ ความเสียใจ และ การคืนดีกัน...

   ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ช่วงเวลาที่เรียกว่าอบอุ่นที่สุด ก็คงจะเป็นการเข้าค่ายนี่หละ เพราะว่าเราต้องช่วยเหลือกัน สามัคคีกัน ลำบากด้วยกัน ร่วมตายด้วยกัน ทำทุกอย่างด้วยตัวเราเอง มันทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น ได้ร่วมลำบากมาด้วยกัน...

   ช่วงเวลาที่เราลำบากใจ เสียใจ สับสน วุ่นวายใจ ท้อใจ สิ่งที่ทำให้เราได้เห็นแสงสว่างภายในใจ ได้ทำให้เราหลุดจากความสับสน โดดเดี่ยวเพียงลำพัง สิ่งๆนั้นก็ คือ คำว่า ”เพื่อน”  อาจจะเป็นเพราะว่า เพื่อน ทำให้เราเข้าใจอะไรบางอย่างได้ดีมากขึ้น เป็นกำลังใจให้กับเรา บอกให้เราอดทน บอกให้เราตัดใจ บอกให้เราเลิกลา บอกให้เราสู้  ในทุกๆสิ่งที่เพื่อนได้ให้กับเราบางอย่างก็เป็นสิ่งที่เราต้องการ บางอย่างก็เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถที่จะทำมันได้  แต่สุดท้ายแล้วในทุกๆอย่างมันก็ คือ ความรักที่เพื่อนมีให้กับเรา ความหวังดี และ ความเห็นใจ ทำให้เรากล้าที่จะตัดสินใจ และ ทำให้เรากล้าทำในสิ่งที่เราอยากทำ ในสิ่งที่เราพอใจที่จะทำมัน ในสิ่งที่เราไม่ได้ฝืนตัวเองเพื่อที่จะทำ...    

...ทุกๆความรู้สึกที่ได้รับมัน คือ ความอบอุ่นที่เพื่อนๆทุกคนมีให้กับเรา...

...ถึงแม้ว่าวันเวลาจะทำให้เราจากกัน แต่สิ่งที่ไม่มีวันจางหายไป…

…คือ คำว่า “เพื่อน” และ ”ความรักที่มีให้กันและกัน”…

…ความรู้สึกเหล่านี้มันจะอยู่ในหัวใจของทุกคนตลอดไป 3/1 ปี 48...