กลับมาแล้วหละ

หายหัวไปนานเล้ยหวะ

********************

*ผมไม่สบาย*

เหตุการณ์เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2550

ผมเริ่มมีไข้ขึ้นสูง อาการหนาวๆสั่นๆ ไม่มีใครมาโอบกอดให้อุ่นใจ

แต่ก้ไม่ใช่ ไม่ใช่โรคขาดความอบอุ่นนะ

ต่อมาอาการก้ทรุดลง ฮวบ ฮวบ

กินอะไรก้ลง เดินก้ไม่ไหว นอนก้ไม่หลับ ไม่สบายเลย

จนมาวันที่ 11 ผมก้ไปโดนเข็มจึกแรก ที่ Lab เจาะเลือด

หมอบอกว่าให้รอผลอีก 30 นาที

....

ผ่านไป 30 นาที ก้ไปรับผล ปรากฎว่า ผมเป็น ไข้เลือดออก

แย่หวะ โคตรเครียดเลยอะ มะอยากนอน โรงพยาบาลหง่า

อะนะ ไปนอนโรงพยาบาลอยู่ 3 คืน

ไปวันแรก โคตรเสียวเลยอะ

พอไปถึงก้ขึ้นเตียง แล้วเขาก้ปล่อยให้นอนไปเล่นๆแปปนึง

แล้วต่อมา นางพยาบาล สุดจะป้า แต่ก้ดูสวยดีไม่ใช่เล่นนะ (อิอิ!!)

ก้มาถึงตัวผม พร้อมกับอุปกรณ์แพทย์ มีตั้งแต่เข็มยัน เครื่องวัดความดัน

เมร่งเอ๊ย! เห็นเข็ม แล้วเสียวขนลุกเลยหวะ ตอนแรกก้หวังว่า คงไม่ต้องเจาะให้น้ำเกลือมั้ง

แต่ไหงไปมา เขาก้เอาสายยางมารัดผม พร้อมกับ หลอดเข็ม เล็กจี๊ดๆๆ แต่เจ็บป๊าบๆๆ

เหอะๆโดนหวะ อะจ๊าก ...

ผมอยู่โรงพยาบาลอยู่ เป็นเวลา 4 วัน 3 คืน

เป็นเวลาที่ทำให้ผมสำนึกเลยจริงๆ แล้วแอบบ่นทุกๆคืน ในความฝันอยู่เสมอ

ว่า "ถ้าหายแล้วผมจะตัดผมทรง สกรีนเฮด"

ได้อยู่อย่างนี้ ได้รู้จักถึงความลำบากจริงๆเลยหวะ

เหงามากมาย อยู่คนเดียวทุกคืน ต้องคอยระวังไม่ให้แขนไปทับโดนเข็มที่จิ้มอยู่

ต้องหนาวเหน็บแทบจะขาดใจ เหมือนไม่มีอะไรมาห่อหุ้มร่างกาย

ต้องคอยฟังเสียงของไอ่คนป่วยเฉี้ย (ที่เมร่งคอยบ่นอยู่ทุกคืนว่าจะกลับบ้าน จนกรุต้องนอนไม่หลับ)

ต้องฝันร้ายอยู่บนเตียงแข็งเป้ก จนเหงื่อไหลท่วมทุกคืน

*ต้องคอยรอว่า สักวัน เราจะได้ไม่ทรมานใจ ทรมานกายอยู่ อย่างนี้*

************************

ขอขอบคุณ

เพื่อน ม.5ทุกๆคนของผม ที่มาเยี่ยมผมทำให้ผมรู้สึกปราบปลื้มใจเป็นอย่างมาก

ซึ้งเจงๆหวะ (มากันอย่างกะว่าจะมาถล่มโรงพยาบาลอะ)

พลอย (หฤทัย5/1) แหลม เมย์ และ หงส์ ที่มาเปิดคาเฟ่รอบดึกให้กลับผมในคืนสุดท้าย

ตอนเวลาทุ่มกว่า - 2ทุ่ม ทำให้ผมนอนหลับฝันดี และ ฮากร๊าก ตลอดคืน (แอบอมยิ้มอยู่นะเนี่ย)

เพื่อนรักของผมทั้งกลุ่ม นายบอม นายกราฟ นายอู๋ แล้วก้นายแจ๊ค (ไอ่แจ๊คไม่มาคนเดียว...ตัดเพื่อน หลอกๆ)

- ใจมากบอมที่มาคอยเยิงตรีนกรุถึงโรงพยาบาล

- ใจมากกราฟที่มาแวะเยี่ยมเยียนก่อนเป้นคนแรกก่อนมรึงกลับบ้าน

ได้ยินมรึงบอกว่ามรึงมาก่อนแต่หากรุไม่เจอ (ซึ้งๆ ปลื้มใจหวะ สาส!!)

- ใจมากอู๋ (แอ๋ว) ที่คอยมาอยู่ช่วยกรุต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยียน เหอะๆ

- ใจมาก ไอ่เฉี้ยแจ๊ค ที่ไม่ได้มาเยี่ยมกรุ แต่พอกรุไปถึงโรงเรียน

มรึงก้บอก กรุว่ามรึงกำลังจะไปแต่กรุออกก่อนอะ ก้ยังดีใจ

PlaYangZ กลุ่ม Eub eiei

- ขอบคุณปลานะ ที่มาค่อยเฝ้าพี่ เยี่ยมพี่อยู่ 2 วันติดๆ และ ยังมาห่วงใยกัน

เอา MP มาให้ฟัง เอาตุ๊กตามาให้กอด (ยังไม่ได้แกะออกจากถุงเลยหละ เก็บไว้น่ารักดีนะ)

- ขอบคุณทุกๆคนในกลุ่ม Eub eiei ที่แวะมาคุย เฮฮา กันข้างเตียงคนป่วยอย่างกรุ

Audy Lewly Puipy Porpy

ขอบคุณมากที่มาเยี่ยม และ เอานมมาให้

- ขอบคุณปุ้ยมาก ที่ทำให้รู้ว่า มรึง กับ กรุ ยังคุยกันได้

- ขอบคุณหลิวที่ต้องมีธุระกลับบ้าน แต่ ดันยอมสละเวลามาเยี่ยมกรุ

- ขอบคุณปอ ที่มากวน และ ทำให้ฮา

- ขอบคุณออดี้ ที่มาด้วยการถูกบังคับให้มา เฮ้อๆๆๆ

ขอบคุณมากมายแล้วกันนะ...แค่นี้ก้ดีเกินพอ

เจ็บนี้อีกนาน...เข็ดไปเลยหวะ

วันหลังจะพยายามไม่ให้ยุงกัดอีกคร้าบบบ

"ผมกลัวเข็ม"