Surachet's profile•••๐`Au-Z@`๐•••PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 31 " ความรุ้สึกของคนที่เราแคร์...สำคัญเสมอ " : : Yester Day `~* : :
หลายวันที่ผ่านมาที่ผมดำเนินชีวิตไปตามปกติเหมือนคนธรรมดาทั่วไป เรื่อง ราวต่างที่รุมเร้าเข้ามา ทำให้ผมรู้สึกสนกสนานกับมัน รู้สึกสบายใจ รู้สึก ปลื้มใจ พอใจ และ ยิ้ม หัวเราะ เศร้า สิ่งที่ผ่านพ้นมา และ ผ่านพ้นไป นั่นคือ "ประสบการณ์แห่งชีวิต"
***เรื่องราวที่แสนสนุกเริ่มที่คำว่า เพื่อน***
ก้นานมากแล้วเหมือนกันนะที่ผมไม่ได้เข้ามาในสเปชของผมเล้ย และ ไมได้อัพเดทมันเลย คนหลายคนคงอาจคิดว่าผมสูญหายไปจากโลกนี้แล้วอะมั้ง แต่มันจะไม่ใช่เมื่อผมมาเยือน ณ ดินแดนแห่งนี้...
ช่วงเวลาที่ผ่านไป มีอะไรต่างๆมากมาย ที่ทำให้ผมได้เติบโตขึ้นมามากๆ และ ทำให้ผมมีความสุขมากๆ
มีช่วงชีวิตนึง ที่ผมคิดไม่ดีกับตัวเอง อาจจะเพราะสิ่งแวดล้อมที่บีบบังคับ แต่ผมก้ต้องปรับตัวตัวเอง
และแล้ว ผมก้ได้เห็นแสงปลายทาง ที่มันเริ่มส่ง ริบหรี่ นิดหน่อย ที่พอที่จะให้ผมเดินไปหามันได้ แต่มันก้ยังมีอุปสรรคอยู่
ช่วงเวลาที่ผ่านมา ไม่นานนี้ ผมมีความสุขที่ได้ทุ่มเท่ จิตใจของตัวเอง ให้กับคนๆหนึ่งได้อย่างสุดแรงใจ
ด้วย 2 มือ ของตัวเอง ที่ทำบางสิ่งบางอย่างให้กับเธอ มอบให้เธอ ให้เธอได้เห็นมัน ได้ใกล้มัน
สิ่งต่อไปที่ผมบอกกับตัวเองเสมอว่าจำมอบให้กับเธอ คือ การดูแลเธอจากนี้ต่อไป
คืนนี้คงเป็นคืนที่ผมกำลังเฝ้ารอใครคนนึงอยู่ เฝ้ารอที่จะรอคำตอบจากคนๆนั้น และ เฝ้ารอที่จะอย๔กับเธอ
ไม่รุ้เหมือนกันว่าเธอจะมาตอนไหน แต่ตอนนี้มันใกล้มากแล้ว ใกล้ถึงเวลาแล้ว และผมก้เริ่มเมื่อยล้า และ ง่วง
เพราะ อาการไม่สบายของผม ที่มันไม่ยอมหายดี แต่มันกลับกลายเป็นบรรเทาขึ้นเรื่อยๆ
กินยาไปแล้วจะนอนให้ได้ ง่วงๆ แต่ต้องฝืนตัวเองไว้ ไม่ให้นอนๆ
คิดอย่างเดียว คือ อีกไม่นานเธอคนนั้นคงมา และ เราคงได้คุยกับเธอ โดยไม่มีอุปสรรคขวางกั้น
ขอให้เธอเปิดใจให้กับฉัน และ ฉันสัญญาว่าจะ ดูแล และ ไม่ไปจากเธอ
********************
ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ คำว่า"เพื่อน"มันก้ยังไม่เคยจางหายไปจากความทรงจำของผมเลย
เพียงบางวินาที บางทีผมก้คิดว่า พวกเค้าคงลืมผมไปแล้ว แต่...
หลังจากที่เราจากหายกันไปนานแสนนานบางสิ่งบางอย่างทำให้ผมรู้ว่าเค้าก้ยังไม่ลืมผม
และยังจดจำผมไว้ เพียงแต่พวกเราห่างไกลกัน ระยะทางไม่ใช่อุปสรรค
อุปสรรค คือ พวกเราจะไม่ได้พบกันอีก ถ้ามันนานเข้า พวกเราจะจำกันไม่ได้
ต้องขอบคุณเพื่อนๆ ที่ยังชวนผมไปร่วมฉลองกัน ในการรวมกันอีกครั้ง แต่ผมก้ไมได้ไป
ต้องขอโทษด้วยนะ ที่ผมไม่ได้ไป คงเป็นเพราะว่า ผมอาจจะเห็นว่าคนๆนึงสำคัญมากกว่าพวกเราอะมั้ง
ใจนี้ที่มันทุ่มเทให้เธอมันสั่ง และ พูดอยู่เสมอว่า เธอสำคัญที่สุด ในเวลานี้ และ เวลาหน้าต่อๆไป
คืนนี้รอ รอ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอจะออน ก้ใกล้ 4 ทุ่มแล้วนะ ไม่แน่เธออาจจะไม่ออนแล้วก้ได้
เมื่อกลางวันโทรไปหาเธอ ดันโทรไปขัดเธอซะงั้น แต่เธอก้ไม่ว่า เลยรีบๆวาง เพราะเธอกำลังดูหนังอยู่
เลยถามเธอไปว่า เธอจะออนหรือปล่าว? เธอตอบว่าออน ยังไงก้ต้องออนให้ได้ปีนี้
********************
****ขอให้ค่ำคืนนี้ เป็นคืนวันที่ฉันมีความสุข และ เธอมีความสุข****
** P.s. **
ถ้าคืนนี้เธอจะออนดึกสักแค่ไหน มาเมื่อไหร่ จนฉันทนไมไหว ฉันก้จะทนรอเธอได้เสมอ เพื่อคำตอบของฉันที่มอบให้เธอ และคำตอบของเธอ ที่ตอบกับฉัน
สุขสันต์วันปีใหม่`2550 นะครับ
Memo My`Countdown 2550
วินาที นี้ ฉันจะยืนรอเธอ อยู่เสมอ และ เดินไปพร้อมกับเธอ December 08 " 5 ธันวา เวียนมาบรรจบ "***************
วันนี้ก้เป็นวัน ศุกร์ที่ 8 ธันวาคม เป็นวันสำคัณวันหนึ่งของเหล่าทหาร นักรบ
วันนี้ก้เหมือนวันปกติที่ผมรู้สึกคิดถึง SpaCe ขึ้นมา รุ้สึกอยากจะมาอัพนานแสนนาน
แต่เวลาไม่ค่อยอำนวยให้ นานๆทีก้จะได้ออนทีนึง ไม่ค่อยมีเวลาเลย เซงๆ
อืม...เข้าเรื่องเลย เรื่องแรกเลยที่อยากรับความคิดเห็น
เมื่อ 3 วันที่ผ่านมาแล้ว ก้เป็นวันสำคัญสำหรับประเทศชาติของเรา
นั่นก้คือ...
วันพ่อ 5 ธันวา มหาราช`49
5 ธันวานี้เป็นวันสำคัญมากๆ สำหรับชาวไทยเรา
และ ยิ่งในช่วงนี้เป็นช่วงวินาที ที่ไม่มีคำใดที่จะมาทดแทนคำว่าผู้มีพระคุณเราได้
พ่อหลวงเรายอมเหน็ดเหนื่อยเพื่อประชาชน ลูก หลานของท่าน มานับหลายปี
ท่านยอมเห็นทุกข์ของประชาชนยิ่งใหญ่กว่าปัญหาของท่าน
ท่านยอมเสียหยาดเหงื่อ เพื่อ ประชาชนเดินดิน อย่างพวกเรา หลายล้านหยด
ท่านยอม เดินติดดิน อยุ่ใกล้กับประชาชนอย่างพวกเรา โดยไม่รังเกียจ
ท่าน คือ พ่อหลวงของเรา
และ พวกเรา จะรักท่านตลอดไป
ขอให้ท่านอยู่คู่กับประชาชนอย่างพวกเราไปนานๆ
++++++++++++++++++++
สำหรับผมแล้ว ถ้าพูดถึงพ่อ ผู้ให้กำเนิดผม
ตั้งแต่เกิดมา ผมอาจจะยังไม่ได้เห็นหน้าพ่อของผมชัดๆเลยสักครั้ง
ถ้าผมเห็นผมก้อาจจะยังจำความไม่ได้
พ่อของผม เสียชีวิตไปตั้งแต่ผมอายุประมาณ 1 ขวบ
แม้แต่หน้าตา หรือ รูปถ่ายของท่าน ผมยังไม่เคยได้เห็นได้สัมผัส
ผมก้รู้สึกเหงาใจ เมื่อถึงวันนี้ของทุกๆปี
รู้สึกเศร้าใจ ว่าทำไมโชคชะตาถึงกำหนดเส้นทางของชีวิตของผม มาอย่างนี้
แต่ความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงก้ย้ำเตือนผมเสมอ
ให้ผมได้รู้ และ เข้าใจ
ทั้งใครๆ ที่รักเรา และ เป็นห่วงเรา ดูแลเรา เอาใจใส่เรา
คอยบอกเตือนผมเสมอว่า
พ่อที่รักของผมจะอยู่คอยดูแลเราในที่ใดที่หนึ่ง และ จะคอยช่วยเราสม่ำเสมอ
ท่านคงคิดถึงผม และ รักเรา เหมือนกับที่พ่อคนอื่นๆเขาทำกัน
พ่ออันเป็นที่รักของครอบครัว
พ่อผู้ให้กำเนิดเรา
พ่อผู้ที่จะคอยสั่งสอนเรา
จริงๆแล้ว ทุกๆวัน ก้มีค่าเท่ากันกับวัน วันนี้
ไม่ว่าจะเป็นวันสำคัญอะไรๆ
พวกคุณก้พูดคำว่า"รัก" ต่อครอบครัวของคุณได้ทุกเวลา และ ทุกวินาที
วันไหนๆ ก้มีค่า ถ้าคุณให้ความรัก และ เอาใจใส่ครอบครัวที่อบอุ่น
วันนี้คุณบอกรัก
 กับครอบครัว หรือยัง???ผมรัก พ่อ ครับ!!!
++++++++++++++++++++
วันนี้ก้เหมือนวันธรรมดาของผม
แต่มันก้เป็นวันที่ทำให้ผมเกือบเป็นบ้าไปกับวันสุดท้ายของนักศึกษาวิชาทหาร
วันนี้เป็นวันเดินสวนสนาม ที่ ใน3 ปีจะมี 1ครั้ง
ไม่รุ้ว่าปีผมโชคดี หรือ โชคร้าย
วันนี้อะไรๆก้ไม่เอื้ออำนวยให้กับพวกเราเลยสักนิด
ทั้ง ลมร้อน และ แดดที่แผดเผาพวกเรา
มันช่างเป็นวันที่โหดร้าย และ น่าเบื่อ ซะเหลือเกิน
ในช่วงวินาที ที่ผมได้เข้ามายินในสนาม เพื่อทำพิธีเดินสวนสนามนั้น
ภายในไม่กี่วินาที หลังจากที่ทุกคนมายืนดิ้นรนอยุ่ในสนามดั่งเมืองนรกนี้
ความร้อนก้แผดเผา และ ดึงสายตาของพวกเขา
คนรอบข้างของผมก้เริ่มล้มลง ทีละคน สองคน ครูฝึกสั่งพวกเราไว้ว่า
ถ้าจะล้มก้ให้ล้มทั้งยืน ห้ามชออนุญาต ถ้าเป็นลมก้นอนไปเลย แล้วให้เพื่อนลากไป
มันดูช่างโหดร้ายเหลือเกิน แต่ผมก้เกือบไปแล้ว
เพียงแค่วินาทีนั้นอะไรๆมันก้มืดลง และ หมุนไปมา
แต่ผมก้ไม่ยอมมัน พยายามที่จะลืมตา และ คิดถึงความภาคภูมิใจของบรรฑบุรุษเรา
ที่ยอมเสียเลือดนี้เพื่อชาติเรา ยอมสละชีวิตเพื่อชาติ
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ญี่ปุ่นบุกมาทางแนวชายฝั่งทะเลภาคใต้ของเรา
ชาวบ้าน และ ตำรวจ ทหาร ต่างร่วมใจกัน ขับไล่เหล่าข้าศึกให้ออกไป
ผมภูมิใจเหลือเกินกับชาติไทยของเรา
********************
วันนี้เพื่อนผมก้แกล้งผม ให้ผมรู้สึกดี และ สนุกไปกับเขา
วันนี้ในตอนเย็น ผมก้เล่นบาสก์จนเหนื่อย และ เมื่อยล้า
หลังจากที่พวกเราเตรียมแยกย้ายกลับบ้าน ซึ่งมารวมกันจุดๆหนึ่งของถนนสายนี้
เป็นประจำทุกวัน และ เป็นจุดที่ใกล้บ้านผม
เพื่อนๆที่รักของผม ก้เล่นกันโดยที่บอกว่ามีวิธีวัด IQ (ไอคิว) อยากลองไหม
โดยที่ตอนแรกผมยืนดูเฉยๆ แล้วเพื่อนคนนั้นก้เล่นกับเพื่อนอีกคน
แต่เขาไม่ได้เล่น เขาเลยมาเล่นกับผม
วิธีของเขา คือ เขาให้หลับตาไว้ แล้วมีให้เลือก 2 อย่างคือ
1.ยืนสับมือ เล็กๆน้อยๆไปๆมาๆขึ้นๆลงๆ
2แกว่งมือไปซ้ายขวา
ผมเลือกข้อหนึ่ง แล้วเค้าก้ให้ผมหลับ และ เค้าสั่งไว้ว่าให้นับไปเรื่อย
จนกว่าเค้าจะเอามือทั้ง 2 ข้างมาประกบกันแล้วถึงจะลืมตาขึ้น
แล้วเค้าจะหาระดับไอคิวให้ โดยการเอาไปบวก 100 แล้วหารด้วย 3
แต่เมื่อผมหลับตาและเล่นเมื่อเริ่มนับ 1-10 ผมก้รุ้สึกว่าเฉยๆ
แต่พอ ถึง 20 ผมก้รู้สึกว่ามันนานเกินไปแล้วนะ
พอถึง 30 เท่านั้น ผมก้รู้สึกว่าข้างหน้าผมมันรู้สึกเหมือนมันว่างปล่าว
เมื่อผมลืมตาชึ้นมา ผมกลับไม่เห็นเพื่อนผมเลย
เพราะผมโดนพวกมันอำเอาแล้ว
แน่คือ การโดนหลอกที่น่าเจ็บใจ ด้วยความโมโห ผมเลยวิ่งหามัน และ โดดเตะมันไป
เอาเป็นว่ากรุโง่อีก แต่กรุยอมโง่ ให้เพื่อนรักหลอก โว้ย!!!
ขำขำนะนาย โทษทีที่เตะแรงไปนิสๆ
********************
ขอโทษนายด้วยนะ อู๋(แอ๋ว)ที่เตะเองแรงไป แต่มรึงนะมรึง ทำกรุอายทั่วบ้านทั่วเมืองอะ ป่านนี้ คนที่วินมอไซด์คงเม้าแตกแล้วอะ หาว่ากรุบ้า เด๋วกรุหมันไส้ เอาระเบิดไปวางที่วินนั้นทิ้งแล้วอะ พรุ่งนี้มรึงไปดูวินนั้นจะหายไป ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีดี ที่ถูกแกล้ง
December 04 " ความเหงา "" ความเหงา "
วันนี้ก้เหมือนวันปกติธรรมดาๆ แต่ไม่รู้อะไรๆก้โดนใจให้เราต้องมาระบาย
วันนี้ผมมองดูขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้ว ก้เห็นอะไรๆมากมาย
ไม่รุ้เหมือนกันว่าเราบ้าไปรึปล่าวที่ชอบคิดอะไรไปเองคนเดียว บางทีผมก้ชอบที่จะนั่งเหงาๆคนเดียว
นั่งอยุ่กับธรรมชาติ และ นั่งจ้อง ส่งรอบตัวตัวเอง
ชอบที่จะนั่งดูธรรมชาติที่สวยงาม สัตว์ที่น่ารักๆ และ คนที่มีความสุขอยุ่ไปวันๆ
มีแต่ตัวเอง ที่นั่งอยุ่กับเพื่อนที่แสนดีที่คอยอยุ่กับเราตลอดๆ
คอยนั่งจ้องตากับเรา คอยอยุ่ในตัวเรา คอยอยุ่เคียงข้างเรา
เข้าใจเรา เอาใจใส่เรา และ คิดถึงเขาเมื่อเขาจากเราไปช่วงเวลาหนึ่ง
เพื่อนที่แสนดี นายไม่ใช่ตัวอันตราย
ไม่ใช่สิ่งที่น่ารังเกียจ น่ากลัว
ไม่ใช่ตัวซวย หรือ สิ่งไร้ค่า
นายคือเพื่อนของทุกๆคน
" ความเหงา " เพื่อนรัก
++++++++++++++++++++
กับการเรียน รด. ก้ใกล้ถึงเวลาอันกำหนดแล้ว
ที่เราจะต้องวางมือจากเรื่องหนัก
และ กลับมาสะสางงาน และ ภาระที่เราทิ้งมันไป
เมื่ออาทิตย์ก่อนก้สอบอะไรมากมาย
สอบทั้งข้อเขียน และ สอบการยิงปืน ที่คิดว่ามันเป็นเรื่องสนุก แต่มันก้ไม่ช่ายอย่างที่คิดเลย
สอบข้อเขียน เราก้รุ้สึกระแวงเล็กๆน้อย กลัวว่าอาจจะตก
สอบยิงปืน ก้ขำขำแต่เศร้าตอนยิงเสร็จนี่หละ สุดๆเลย
ได้เป็นมือปืนเป้าสะอาด เลยโดนพุ่งหลังไป 100 ที โทษฐานเปลืองงบประมาณรัฐบาล 555+
++++++++++++++++++++
วันนี้ผมก้รุ้สึกว่า ผมเปลี่ยนตัวเองอะไรไปมากมาย เกี่ยวกับความคิด และ ใจของตัวเอง
ผมรู้สึกว่า เหมือนผมเป็นตัวน่ารำคาณของเพื่อนๆในกลุ่ม
ที่เพื่อนไม่ค่อยคุยกับผมเลย ผมไม่รุ้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่ผมกลัวอย่างเดียว คือ อย่าให้มันเป็นอย่างในอดีตที่แล้วผ่านมา
มันเจ็บปวด เมื่อถูกทิ้งไว้คนเดียว และไม่มีใครเอาใจใส่ และ แคร์เรา
ผมรู้สึกว่าตัวเองเด๋วนี้ เริ่มพูดจาไรสาระ ชอบพูดอะไรที่คิดไปเอง
เหมือนที่เพื่อนของผมบอกกับผม และ ว่าผม
ผมอาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ แต่ไม่มีใครเข้าใจผมเลย ว่าจริงๆแล้วเราเป็นอย่างนี้
แต่เราจะขอโทษพวกนายที่ทำตัวอย่างนี้
ที่ชอบพูดเพ้อเจ้อ พูดจาไร้สาระ
คิดว่าพวกนายน่าจะเข้าใจเรา ไม่รุ้ว่าพวกนายจะเอาใจใส่เพื่อนอย่างกรุหรือปล่าว?
++++++++++++++++++++
++ P.S. ++
ฮื่มๆ ฉันก้ได้แต่นั่งจ้อง ดวงจันทร์วันนี้ ที่มันแอบให้เราได้เห็นตอน 5โมงเย็น มันช่างเต็มดวงและสวยเหลือเกิน แต่ดูคนเดียวมันก้รู้สึกดี ไม่รุ้เหมือนกันนะ ว่าคำว่า"เพื่อน"นี้ มันจะแคร์ และ สนใจ คนธรรมดาอย่างนี้หรือปล่าวนะ นายจะเอาใจใส่เรา หรือ ไม่แล้วแต่นาย
ขอบคุณสำหรับ ความรุ้สึก ที่มาแคร์เรา แต่ถ้ามันรุ้สึกว่าเราเป็นคนเก่าๆ ก้ไม่จำเป็นต้องแคร์ต้องสนใจก้ได้ เพราะเรามันเป็นคนน่าเบื่อ ถ้าทำให้คนที่น่าสนใจกว่านี้ได้ ก้ไม่ต้องทำให้เราก้ได้ ชินกับการไม่ถูกเอาใจใส่ และ สนใจ เรามันก้เป็นได้เพียงแค่ :::VVV
•••๐` Au-Z@ `๐••• **เรามันก้เหมือนพรมเช็ดเท้า ผ้าซับน้ำตา สะพานให้คนข้าม...แต่ฉันก้ไม่รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า เพราะ มีเธอให้ใฝ่ฝัน**
ถ้าทั้งชีวิต ฉันเกิดมาเพื่อเป็นได้แค่นี้ทำอะไรได้เท่านี้ ทำให้คนมีความสุข-ได้เท่านี้ มันก้สุขใจเหลือเกินแล้ว
ฉันก้เอาใจใส่คนอื่น แต่คนอื่นไม่เคยเหลียวแลมองเราเลย ขอบคุณเธอคนเดียวที่ยอมอยุ่กับฉัน |
|
|
